τοπίο στην Έδεσσα

Ποιά είναι εκείνη η πόλη με τους καταρράκτες στην Ελλάδα; Βεβαίως η Έδεσσα η οποία υπήρξε μία σημαντική πόλη της αρχαιότητας κτισμένη στο φυσικό πέρασμα, όπου ο πανάρχαιος οδικός άξονας που από τον 2ο αι π.Χ. ονομάστηκε ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ που συνέδεε την Κωνσταντινούπολη με τα παράλια της Αδριατικής θάλασσας στο Δυρράχιο.Το 814 π.χ ο Ηρακλείδης ΚΑΡΑΝΟΣ την κάνει πρωτεύουσα του πρώτου βασιλείου των Μακεδόνων και οι τύχες της πόλης ταυτίζονται με την ιστορία της Μακεδονίας. Αρχαία, βυζαντινά αλλά και βιομηχανικά ευρήματα μαρτυρούν την ιστορία της πόλης. Απο την ιστορία περνούν οι Ρωμαίοι, οι Σλάβοι, οι Οθωμανοί, καθώς και άλλοι περιστασιακοί. Στις 18 Οκτωβρίου 1912 η πόλη απελευθερώνεται και ενσωματώνεται στον κορμό του ελληνικού κράτους ως πρωτεύουσα του Ν.Πέλλας. Το 1923 ενισχύεται με μικρασιάτες πρόσφυγες και μόνο μετά το '50-'60 αρχίζει να αχρηστεύεται ο "Λευκός Ανθρακας" αυτός που για αιώνες κινούσε μύλους, εργαστήρια, βιοτεχνίες και εργοστάσια, και μαζί του χάνεται η βιομηχανία της πόλης.

Εκεί βρίσκεται και το περίφημο κιουπρί που σημαίνει στα τουρκικά γεφύρι. Οι ντόπιοι αποκαλούν την πέτρινη τοξωτή γέφυρα Βυζαντινή.Είναι η μοναδική που έχει διασωθεί από τις παλιές γέφυρες της πόλης κι έδωσε τ όνομά της σε όλο το πάρκο. Ο χώρος είναι βυθισμένος στο πράσινο ενώ τα νερά ακούγονται παντού.Ένα καταπράσινο πάρκο αρκετών στρεμμάτων, που λειτουργεί σαν πνεύμονας, όπως και πολλές άλλες περιοχές της Έδεσσας, με τεράστια πολυετή πλατάνια να δεσπόζουν γύρω της.

Είναι μονότοξη, μήκους 28 μέτρων με κατάστρωμα 3 μέτρων, κατασκευασμένη από τοπικό πορόλιθο. Δεν υπάρχουν πολλές ενδείξεις που να προσδιορίζουν την περίοδο κατασκευής της. Ο Τούρκος περιηγητής Εμβλιγιά Τσελεμπή που πέρασε από την Έδεσσα, κάνει μια αναφορά το 1668 στην περιοχή και την ονομάζει “Κοιλάδα της Γέφυρας”, αναφορά που υποδηλώνει ότι υπήρχε γέφυρα εκεί.

Ενώ σήμερα βρίσκεται σε αστική περιοχή, παλαιότερα θεωρούνταν εξοχικός τόπος για περίπατο. Στην τοποθεσία αυτή κάθε χρόνο ο Μητροπολίτης "βυθίζει" το σταυρό για τον "καθαγιασμό των υδάτων" στην εορτή των Θεοφανείων. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο ο χώρος γίνεται ένα από τα χειρότερα θέατρα συγκρούσεων τα πέτρινα χρόνια του εμφυλίου πολέμου. Εδώ στην Μάχη της Έδεσσας έγινε μία από τις σκληρότερες μάχες στο πέρασμα του ορμητικού Βόδα (Εδεσσαίου) ποταμού.

Η γραφικότητα του τόπου ενέπνευσε καλλιτέχνες όπως τον Σουηδό ζωγράφο Bertil Kumlien, αλλά και τον δικό μας Νίκο Κούρκουλο, όπου γύρισε την ταινία ¨Το φράγμα¨.Εκεί γυρίστηκε και η ταινία «ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΤΟ ΜΕ ΑΓΑΠΗ» με πρωταγωνιστή τον Γιάννη Φλωρινιώτη. Επίσης ο συγγραφέας Μενέλαος Λουντέμης, αναφέρει πολύ συχνά στα έργα του. Άλλωστε δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι χαρακτηρίζει την Έδεσσα ως «το σκαλοπάτι που πάτησε ο Θεός, για να ανεβεί στον ουρανό».

Ευαγγελία Σαμαρά