Τοπίο στην Ρόδο

Πλατόνι λέγεται το ελαφάκι, σύμβολο του νησιού της Ρόδου. Στην είσοδο του παλιού λιμανιού στο Μανδράκι, πάνω σε δύο στήλες στέκονται δύο χάλκινα αγάλματα ατενίζοντας τη θάλασσα , ένα αρσενικό και ένα θηλυκό ιστορικά σύμβολα της πολιτιστικής κληρονομιάς του νησιού.

Σύμφωνα με την παράδοση μεταφέρθηκαν εκεί από τους σταυροφόρους, Η Ρόδος αναφέρεται όμως σε κείμενα αρχαίων και σαν “Ελαφούσα” που σημαίνει πως είχε ελάφια πολύ πριν έρθουν οι κατακτητές, άλλωστε αρχαίες πηγές αναφέρουν την ύπαρξή τους. Αρχαιολογικά ευρήματα ενδεικτικά της ύπαρξης ελαφιών στο Ανατολικό Αιγαίο μας φέρνουν πίσω ίσως και από την έκτη προ Χριστού χιλιετία. Στο σημείο που βρίσκονται στεκόταν κάποτε ο κολοσσός της Ρόδου.

Κομμάτι του φυσικού πλούτου της Ρόδου, το μικρόσωμο ελάφι (Dama dama) είναι το μεγαλύτερο θηλαστικό που ζει ελεύθερο στο νησί. Η παρουσία του στο νησί δείχνει να είναι να είναι αρκετά παλαιή και αυτό το μαρτυρούν οστεολογικά ευρήματα σε νεολιθικό οικισμό όπως και αναπαραστάσεις σε αγγεία του 7ου π.χ αιώνα.

Το πάθος των αρχαίων Ροδίων ήταν η γλυπτική. Αν αναλογιστεί κανείς πως μόνον ο Κάσσιος το 42 μ.Χ. έκλεψε 3.000 αγάλματα και τα φυγάδευσε στη Ρώμη, θα υποθέσει πως στο νησί υπήρχαν περισσότερα αγάλματα από ό,τι άνθρωποι!

Ο πιο φημισμένος Ρόδιος γλύπτης ήταν ο Χάρης ο Λίνδιος, ο κατασκευαστής του Κολοσσού. Αξιόλογα έργα, όπως η Αφροδίτη, η κεφαλή του Ηλίου κ.λπ. έχουν παραμείνει στη γενέτειρά τους και εκτίθενται στο Αρχαιολογικό μουσείο της Ρόδου.

Το «Σύμπλεγμα του Λαοκόοντος» είναι ένα γλυπτό που επηρέασε καθοριστικά την ευρωπαϊκή τέχνη μετά την Αναγέννηση. Είναι έργο του 2ου αιώνα π.Χ., φτιαγμένο από τους Ρόδιους γλύπτες Πολύδωρο, Αθανόδωρο και Αγήσανδρο. Σήμερα βρίσκεται στο μουσείο του Βατικανού. Ο Λαοκόων ήταν ο Τρώας ιερέας που προσπάθησε να πείσει τους συμπατριώτες του να μην βάλουν μέσα στην Τροία το Δούρειο Ίππο του Οδυσσέα. Ο θεός Απόλλων, που ήταν ταγμένος με το μέρος των Ελλήνων, έστειλε δηλητηριώδη φίδια για να θανατώσουν τον Λαοκόοντα και τους δυο γιους του.

Κατά την ελληνιστική εποχή από κοινού με τα γράμματα και τις επιστήμες, η τέχνη γνωρίζει εξαιρετική άνθηση, ώστε η Ρόδος συγκαταλέγεται μεταξύ των καθιερωμένων κέντρων των γραμμάτων και των τεχνών. Η φήμη της μας είναι γνωστή από την φιλολογική παράδοση ενώ οι πολυάριθμες βάσεις αγαλμάτων μαρτυρούν τον μεγάλο αριθμό ανδριάντων που κοσμούσαν τα ιερά της. Γνωστά είναι άλλωστε τα αρχαία ψηφιδωτά της Ρόδου, ένα είδος ζωγραφικής με πλακίδια. Αναρωτιέται κανείς μήπως τα αγάλματα των ελαφιών της Ρόδου προέρχονται από αυτήν την πλούσια παράδοση.