χιονισμένο δάσος

Υπάρχει ένα βουνό στην κεντρική Ελλάδα, που λέγεται Τυμφρηστός. Ο μύθος λέει πως εκεί βρισκόταν το θερινό παλάτι του Πηλέα, πατέρα του Αχιλλέα. Άλλωστε αυτή η ορεινή άγρια περιοχή (χιονισμένο δάσος) θεωρείται ως γενέτειρα των Ελλήνων. Στην αρχαιότητα η περιοχή αυτή ονομαζόταν «Δρυοπικό δάσος», διότι στις «οπές των δρυών» κατοικούσαν «αυτόχθονες» του ελλαδικού χώρου οι οποίοι ονομάζονταν «Δρύοπες»

Σ´αυτόν τον τόπο, από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο, περνούν τους θερι

νούς μήνες πάνω από 10.000 αιγοπρόβατα. Τα παλαιότερα χρόνια ο αριθμός των αιγοπροβάτων ξεπερνούσε και τις 100.000, διότι κατέφθαναν στην περιοχή αυτή «Σαρακατσάνοι» από την Ήπειρο, την Θεσσαλία, την Αιτωλοακαρνανία κ.ά. Ο κάθε ποιμένας είχε μία συγκεκριμένη θέση στην περιοχή όπου κάθε καλοκαίρι πήγαινε στη θέση αυτή και έστηνε το «Γραίκι» του.

Στην περιοχή της δυτικής Φθιώτιδος εγκαταστάθηκαν οι επιζήσαντες Σουλιώτες της «τρίτης ομάδας», που αναχώρησαν από το Σούλι το 1803 και οι επιζήσαντες Σουλιώτες μετά από τις μάχες που έγιναν στο Κεφαλόβρυσο Καρπενησίου (8 και 9 Αυγούστου 1823). Συγκεκριμένα, εγκαταστάθηκαν σε όλη την ανατολική πλευρά, από τις Ράχες Τυμφρηστού μέχρι την Οξυά και τα Βαρδούσια κατά μήκος του αρχαίου δρόμου, πάνω από τα σημερινά χωριά: Πουγκάκια, Παλαιοχώρι, Γαρδίκι, Στάγια, Σέλλιανη, Αργύρια κ.ά. Στις περιοχές αυτές υπήρχαν ελάχιστοι κάτοικοι κτηνοτρόφοι – Σαρακατσάνοι, οι οποίοι αφού πρώτα προστάτευσαν και βοήθησαν τους Σουλιώτες, δημιούργησαν μαζί τους αργότερα τους νέους οικισμούς που υπάρχουν σήμερα.

Πολλές παραδόσεις επιβιώνουν στην ορεινή αυτή περιοχή μέχρι σήμερα. Στο χιονισμένο δάσος τις παραμονές των Χριστουγέννων, οι γυναίκες είθισται να φτιάχνουν τα χριστόψωμα, ενώ με το σφάξιμο του γουρουνιού βάζουν σε αναμμένα κάρβουνα θυμίαμα για να διώξουν τα κακά πνεύματα. Για τη Πρωτοχρονιά φτιάχνουν την βασιλόπιτα με τυρί, γάλα, αυγά και βούτυρο, ενώ εκτός από το κέρμα μέσα βάζουν φύλλο από πουρνάρι και ένα κομμάτι άχυρο ή σπυρί καλαμποκιού (αυτός που τύχαινε το κέρμα θα θησαύριζε, το φύλλο θα πρόκοβαν τα ζωντανά του και το άχυρο θα είχε καλή σοδειά). Ένα παλιό έθιμο που διατηρείται μέχρι της μέρες μας είναι οι «Καλημεράδες». Το έθιμο λέγεται «Καλήμερα» και η ιστορία του ανάγεται στην εποχή της Τουρκοκρατίας: Οι νέοι του χωριού (πάνω από 20-25 άτομα) που ονομάζονται Καλημεράδες ξεκινάνε από το βράδυ της παραμονής των Φώτων και με νταούλια γυρίζουν τα σοκάκια του χωριού λέγοντας κάποια ειδικά κάλαντα. Οι στίχοι είναι διαφορετικοί για κάθε σπίτι που επισκέπτονται και έχει να κάνει με το αν στο σπίτι βρίσκεται φιλοξενούμενος, ανύπαντρη κοπέλα ή αγόρι κτλ. ενώ υπάρχουν άλλα κάλαντα που λένε όταν επισκέπτονται το σπίτι του παπά.

Το χιονισμένο δάσος μαγεύει τους επισκέπτες και αρκετοί δεν διστάζουν να αθληθούν στο χιονοδρομικό κέντρο που υπάρχει στην βουνοκορφή Βελούχι. Στο Χιονοδρομικό Κέντρο υπάρχουν συνολικά 5 αναβατήρες και 15 πίστες εκ των οποίων 3 είναι off piste. Επίσης λειτουργούν το ζεστό και φιλόξενο <<ΣΑΛΕ>> μέσα στο οποίο στεγάζονται οι <<ΕΝΟΙΚΙΑΣΕΙΣ>> (ski, snowboard και έλκηθρα), το <<ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ>> με χιονοδρομικό εξοπλισμό και αναμνηστικά και η <<ΣΧΟΛΗ ΣΚΙ>> για μικρούς και μεγάλους, για αρχάριους και προχωρημένους. Η πιο απίθανη εμπειρία είναι η νυχτερινή χιονοδρομία, με δύο από τις καλύτερα φωτιζόμενες πίστες στην Ελλάδα. Όταν βρεθείς εκεί, μην ξεχάσεις να επισκεφτείς την αλπικού τύπου λίμνη που βρίσκεται πολύ κοντά στις κεντρικές εγκαταστάσεις.

Ευαγγελία Σαμαρά